Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008

3 έως 8 Δεκεμβρίου 2008-Φεστιβάλ Γαλλικού Κινηματογράφου.

Ο Σύλλογος Καθηγητών Γαλλικής Γλώσσας Καβάλας- Ξάνθης- Δράμας, σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Γαλλίας και το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης διοργανώνουν Φεστιβάλ Γαλλικού Κινηματογράφου από τις 3 έως τις 7 Δεκεμβρίου 2008, στην αίθουσα του Ιδρύματος «Λίλιαν Βουδούρη» στην οδό 12 Αποστόλων και Οδυσσέως Ανδρούτσου στην Ξάνθη.
Προβολές ταινιών καθημερινά στις 20:00 και στις 22:00 εκτός από Πέμπτη 4/12 προβολή μόνο στις 20:00.

Πρόγραμμα προβολών:

Τετάρτη 3/12. 19:30 'Έναρξη Φεστιβάλ
20:00 "Βασιλική ζωή"
22:00 "Η Μέθη της εξουσίας"
Πέμπτη 4/12. 20:00 "Λαίδη Τσάτερλι" (διάρκεια 3 ώρες)
Παρασκευή 5/12 20:00 "Φωτιά και λάβρα"
22:00 "Οι ρώσικες κούκλες"
Σάββατο 6/12 20:00 "Βασιλική ζωή"
22:00 "Οι ρώσικες κούκλες"
Κυριακή 7/12 20:00 "Φωτιά και λάβρα"
22:00 Μέθη της εξουσίας"

Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους.

Αναλυτικά όλες οι ταινίες:

Hors de prix / Φωτιά και λάβρα
Γαλλία / France, 2006
Σκηνοθεσία / Réalisation : Pierre Salvadori. Σενάριο / Scénario : Pierre Salvadori, Benoît Graffin. Φωτογραφία / Photographie : Gilles Henry. Mοντάζ / Montage : Isabelle Devinck. Ήχος / Son : François Maurel, Christophe Winding, Joel Rangon. Mουσική / Musique : Camille Bazbaz. Hθοποιοί / Avec : Avec Audrey Tautou, Gad Elmaleh, Marie-Christine Adam, Vernon Doctcheff, Jacques Spiesser. Παραγωγός / Producteur : Philippe Martin. Παραγωγή / Production : Films Pelléas (Les), France 2 Cinéma, France 3 Cinéma. Διανομή στην Eλλάδα / Distribution pour la Grèce : Spentzos. Έγχρωμο / Couleur, 35 mm, 103'.

O Jean, ένας συνεσταλμένος σερβιτόρος σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο παριστάνει τον εκατομμυριούχο για τα μάτια της Irène, μιας τυχοδιώκτριας με ιδιοτελή κίνητρα. Όταν αυτή ανακαλύπτει την πραγματική του ταυτότητα, τον εγκαταλείπει αμέσως. Ο Jean όμως είναι ερωτευμένος μαζί της την αναζητά και την ξαναβρίσκει στην Κυανή Ακτή. Καθώς πολύ σύντομα βρίσκεται απένταρος, υιοθετεί τον τρόπο ζωής της αγαπημένης του και καταλήγει να εγκατασταθεί σε ένα εκπληκτικό μέγαρο προσφέροντας υπηρεσίες συνοδού. Αυτή η νέα ιδιότητά του τον φέρνει κοντά με την Irène η οποία αποδέχεται σταδιακά την παρουσία του καθοδηγώντας τον και δίνοντάς του συμβουλές δένεται όλο και περισσότερο μαζί του χωρίς να το συνειδητοποιεί ...

Jean, serveur timide d'un grand hôtel, passe pour un milliardaire aux yeux d'Irène, une aventurière intéressée.Quand elle découvre qui il est réellement, elle le fuit aussitôt. Mais Jean, amoureux, se lance à sa poursuite et la retrouve sur la Côte d'Azur.Rapidement ruiné, il finit par adopter le mode de vie de celle qu'il aime et s'installe comme homme de compagnie dans un magnifique palace.Ce nouveau statut le rapproche d'Irène qui accepte enfin sa présence. Elle lui donne alors des conseils et sans s'en rendre compte, s'attache de plus en plus à lui...


Pierre Salvadori
Σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός, συγγραφέας διαλόγων. Γεννηθηκέ το 1964 στην Τυνισία.
Παρακολούθησε μαθήματα κινηματογράφου σε πανεπιστήμιο του Παρισιού και ένα επιμορφωτικό σεμινάριο σχετικό με το θέατρο στη Jacqueline Chabrier. Αφού εμφανίσθηκε σε καφέ-θέατρα, πέρασε στη συγγραφή, δουλεύοντας κυρίως σε σήριαλ της εταιρείας παραγωγής ΑΒ. Το 1989 γράφει το πρώτο του σενάριο που θα γίνει τέσσερα χρόνια αργότερα η ταινία Cible émouvante. Ταυτόχρονα, δοκιμάζει τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία με την ταινία μικρού μήκους Ménage. Το 1995, ο Guillaume Depardieu και ο François Cluzet ενσαρκώνουν τους Les Apprentis στην ομώνυμη ταινία. Βασιζόμενος στην εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία της ταινίας, παραμένει πιστός στους ίδιους ηθοποιούς και συγκεντρώνει ξανά την Marie Trintignant και τον Guillaume Depardieu για να τους αναθέσει τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην ταινία Comme elle respire (1998). Το 2000 αλλάζει ύφος κινηματογραφώντας το φιλμ νουάρ Les marchands de sable. Παρολ’αυτά ο Pierre Salvadori επιστρέφει σύντομα στην κωμωδία, σκηνοθετώντας αρχικά το ντουέτο των José Garcia και Daniel Auteuil στην ταινία Après vous (2003) και στη συνέχεια τον ερωτευμένο σερβιτόρο Gad Elmaleh με την επιπόλαιη τυχοδιώκτρια Audrey Tautou στην ρομαντική κωμωδία Hors de prix.

Réalisateur, scénariste, acteur, dialoguiste, né en 1964 en Tunisie.
Il suit des cours de cinéma à Censier ainsi qu'une formation de théâtre chez Jacqueline Chabrier. Après s'être produit au café-théâtre, il passe à l'écriture, travaillant notamment sur des sitcoms pour AB Productions. En 1989, il rédige son premier scénario de film, qui deviendra quatre ans plus tard «Cible émouvante». Entre-temps, il s'essaie à la mise en scène avec un court métrage intitulé «Ménage». En 1995, Guillaume Depardieu et François Cluzet sont «Les Apprentis» du cinéaste. Fort du succès populaire du film, Salvadori reste fidèle à cette distribution et réunit à nouveau Marie Trintignant et Guillaume Depardieu pour leur confier les rôles principaux de «Comme elle respire» (1998). Changement de registre en 2000 : Pierre Salvadori réalise «Les marchands de sable», un film noir, mais il renoue vite avec la comédie. D'abord en dirigeant le duo José Garcia / Daniel Auteuil dans «Après vous» (2003), ensuite, en faisant tomber amoureux le serveur de bar Gad Elmaleh d'une frivole et intéressée Audrey Tautou dans la comédie romantique «Hors de prix».
Φιλμογραφία/ Filmographie
1993 – Cible émouvante
1995 – Les Apprentis
1997 – L'amour est à réinventer
1998 – Comme elle respire
2000 – Les Marchands de sable
2003 – Après vous
2006 – Hors de prix


L'Ivresse du pouvoir / Η μέθη της εξουσίας
Γαλλία / France, 2005
Σκηνοθεσία / Réalisation : Claude Chabrol. Σενάριο / Scénario : Odile Barski, Claude Chabrol
Φωτογραφία / Photographie : Eduardo Serra. Mοντάζ / Montage : Monique Fardoulis. Ήχος / Son : Pierre Lenoir. Μουσική / Musique : Matthieu Chabrol.
Hθοποιοί / Avec : Isabelle Huppert, François Berléand, Patrick Bruel.
Παραγωγή / Production : Alicéleo. Παραγωγός / Producteur : Patrick Godeau. Διανομή στην Eλλάδα / Distribution pour la Grèce : Audiovisuel. Έγχρωμο / Couleur, 35 mm, 110'

Η ανακρίτρια Ζαν Σαρμάν Κιλμάν έχει αναλάβει να λύσει μια πολύπλοκη υπόθεση κατάχρησης και υποκλοπής που καθιστά ύποπτο τον πρόεδρο μιας σημαντικής βιομηχανικής εταιρείας. Όσο προχωρούν οι έρευνες, τόσο αυξάνεται η εξουσία της. Η προσωπική της ζωή, αντιθέτως, όσο πάει και κλονίζεται. Ποιά είναι τα όρια εξουσίας ενός ανακριτή ; Πώς μπορεί η ανθρώπινη φύση να αντισταθεί στη μέθη της εξουσίας ; Και ποιός μπορεί να της αντισταθεί ;

Jeanne Charmant Killman, juge d'instruction, est chargée de démêler une complexe affaire de concussion et de détournement de fonds mettant en cause le président d'un groupe industriel important. Mais à mesure que ses pouvoirs d’investigation augmentent, c’est la vie privée de la juge qui se fragilise. Quelles sont les limites des pouvoirs du juge ? Comment résister à l'ivresse du pouvoir ? Qui peut y résister ?

Claude Chabrol
Σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός, ηθοποιός
Γεννήθηκε το 1930 στο Παρίσι. Το 1959, όταν οι δύο πρώτες του ταινίες βγαίνουν στις αίθουσες η μία κοντά στην άλλη, δίνουν το εναρκτήριο λάκτισμα στη Νουβέλ Βαγκ (στο «Νέο Κύμα»). Γράφει κριτική κινηματογράφου στο περιοδικό Les Cahiers du cinéma, παθιάζεται με το χολιγουντιανό σινεμά και ιδιαίτερα με τον Hitchcock. Έχει χτίσει μία από τις πιο δυνατές φιλμογραφίες ολόκληρου του γαλλικού κινηματογράφου, πετυχαίνοντας να ρίξει μέσα σε μια αμερικανική φόρμα, προσαρμοσμένη βέβαια στις γαλλικές νόρμες, μια ματιά στη γαλλική κοινωνία, από τις πιο ακριβείς που συναντήσαμε ποτέ. Όμως ο Chabrol είναι πρώτα απ’ όλα μια προσωπικότητα τόσο πυκνή που την ψηλαφούμε στον τρόπο με τον οποίο κινηματογραφεί τους χώρους, τις υπάρξεις, τις καταστάσεις, μια προσωπικότητα που δίνει στις ταινίες του μια πολύ ιδιαίτερη και αναγνωρίσιμη γεύση. Όμως το καλύτερο κομμάτι του έργου του, που μπερδεύει όλα τα είδη κινηματογράφου, βρίσκεται στην παρατήρηση και στην πιστή –όσο και ηθελημένα ανελέητη– αναπαράσταση της ζωής μιας αστικής τάξης, που πολλές φορές τοποθετείται στο πλαίσιο της επαρχίας, μιας τάξης την οποία γνωρίζει αρκετά καλά για να της φέρεται χωρίς επιείκεια. H τελευταία του ταινία L'Ivresse du pouvoir αποτελεί μια μαρτυρία της οξύτητας του βλέμματός του στην επικαιρότητα, ζωγραφίζοντας ταυτόχρονα ένα ακόμη πορτραίτο γυναίκας–θύτη και θύμα μεταχείρισης.

Réalisateur, scénariste, producteur, acteur
Né en 1930 à Paris. En 1959, les sorties rapprochées de ses deux premiers films donnent le coup d'envoi de la Nouvelle Vague. Il a été critique aux Cahiers du cinéma, s'est passionné pour le cinéma hollywoodien et plus particulièrement pour Hitchcock. Il a construit une des filmographies les plus nourries de tout le cinéma français, réussissant à couler dans un moule américain, adapté certes aux normes françaises, un des regards les plus justes qui aient été portés sur la France. Mais Chabrol c’est d’abord une personnalité si dense, qu'elle en est palpable dans sa façon de filmer les lieux, les êtres, les situations, une personnalité qui donne à ses films une saveur bien particulière et reconnaissable. Mais le meilleur de son oeuvre, tous genres confondus, est dans l'observation et le rendu volontiers féroce d'une bourgeoisie, souvent provinciale, qu'il connaît assez bien pour la traiter sans indulgence. L'Ivresse du pouvoir, son dernier film, témoigne de l'acuité de son regard sur l'actualité, tout en brossant un nouveau portrait de femme à la fois manipulatrice et manipulée.

Επιλεγμένη φιλμογραφία / Filmographie sélective
2005 L'Ivresse du pouvoir / Η μέθη της εξουσίας
2002 La Fleur du mal / Το άνθος του κακού
2000 Merci pour le chocolat / Ευχαριστώ για τη σοκολάτα
1998 Au cœur du mensonge / Το χρώμα του ψέματος
1995 La Cérémonie / Η τελετή
1991 Madame Bovary / Μαντάμ Μποβαρύ
1988 Une Affaire de Femmes / Υπόθεση γυναικών
1980 Le Cheval d'Orgueil / Οι περήφανοι
1978 Violette Nozière
1971 La Décade Prodigieuse / Το δεκαήμερο της αμαρτίας
1970 Le Boucher / Ο χασάπης
1968 La Femme Infidèle / Η άπιστη γυναίκα
1966 Le Scandale / Το σκάνδαλο
1959 Les Cousins / Τα ξαδέλφια
1958 Le Beau Serge / Ο ωραίος Σέργιος


Lady Chatterley
Γαλλία / France 2006
Σκηνοθεσία / Réalisation : Pascale Ferran. Σενάριο / Scénario : Roger Bohbot, Pascale Ferran, Pierre Trividic. Φωτογραφία / Photographie : Julien Hirsch. Mοντάζ / Montage : Mathilde Muyard, Yann Dedet. Ήχος / Son : Nicolas Moreau, Jean-Pierre Laforce, Jean-Jacques Ferran. Mουσική / Musique : Béatrice Thiriet. Hθοποιοί / Avec : Marina Hands, Jean-Louis Coulloc'h, Hippolyte Girardot, Hélène Alexandridis. Παραγωγός / Producteur : Gilles Sandoz. Παραγωγή / Production : Maïa Films. Διανομή στην Eλλάδα / Distribution pour la Grèce : Rosebud. Έγχρωμο / Couleur, 35 mm, 158'.

Βραβεία César 2007 : καλύτερη ταινία, καλύτερη ηθοποιός, καλύτερη φωτογραφία, καλύτερα κοστούμια, καλύτερο διασκευασμένο σενάριο.Προτάθηκε επίσης για τα βραβεία καλύτερου σκηνοθέτη, καλύτερης ελπιδοφόρου γυναίκας ηθοποιού, καλύτερων σκηνικών, καλύτερου ήχου.
Στον οικογενειακό πύργο των Chatterley η ζωή κυλά μονότονα για την Constance, κλεισμένη στον γάμο της και στην αίσθηση του καθήκοντος. Την άνοιξη, στην καρδιά του δάσους του Wragby, γνωρίζει τον Parkin, το θυροφύλακα του κτήματος. Έτσι ξεκινά η ιστορία μιας γνωριμίας και μιας δύσκολης εξημέρωσης, του αργού ξυπνήματος του αισθησιασμού για αυτήν, της μακράς επιστροφής στη ζωή για αυτόν. Ή απλά ... πως ο έρωτας γίνεται ένα με την εμπειρία της μεταμόρφωσης.

César 2007 : Meilleur film, Meilleure actrice, meilleure photo, meilleurs costumes, meilleure adaptation. Nominations: meilleur réalisateur, meilleur espoir féminin, meilleurs décors, meilleur son
Dans le château des Chatterley, Constance coule des jours monotones, enfermée dans son mariage et son sens du devoir. Au printemps, au cœur de la forêt de Wragby, elle fait la connaissance de Parkin, le garde-chasse du domaine. Commence ainsi le récit d'une rencontre, d'un difficile apprivoisement, d'un lent éveil à la sensualité pour elle, d'un long retour à la vie pour lui. Ou comment l'amour ne fait qu'un avec l'expérience de la transformation.

Pascale Ferran
Σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Γεννήθηκε το 1960. Η Pascale Ferran σπούδασε κινηματογράφο στο IDHEC. Εκεί γνώρισε τον Arnaud Desplechin με τον οποίο διασκεύασε το La Sentinelle (1992) και τον Pierre Trividic με τον οποίο δεν έχει σταματήσει να συνεργάζεται μέχρι σήμερα. Η πρώτη της μικρού μήκους ταινία Petits arrangements avec les morts κέρδισε το βραβείο Χρυσής Κάμερας (Πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη) στο Φεστιβάλ Καννών το 1994. Στη συνέχεια έγραψε και σκηνοθέτησε το L’âge des possibles, ένα πρωτότυπο σενάριο για τους σπουδαστές της Σχολής Εθνικού Θεάτρου του Στρασβούργου. Η ταινία προβλήθηκε αρχικά από το κανάλι Arte, κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο του Φεστιβάλ του Belfort και μοιράστηκε το Βραβείο Fipresci στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Πρόσφατα, η Pascale Ferran διεύθηνε τη γαλλική διασκευή του Eyes Wide Shut του Stanley Kubrick και γύρισε ένα ντοκυμαντέρ με τίτλο Quatre jours à Ocoee με θέμα την ηχογράφηση ένος δίσκου τζαζ που συγκεντρώνει τον Sam Rivers στο σαξόφωνο και τον Tony Hymas στο πιάνο. To 2001 σκηνοθέτησε το Une pure coïncidence πριν γυρίσει τη Lady Chatterley το 2006.

Réalisatrice et scénariste née en 1960.
Pascale Ferran étudie le cinéma à l'Idhec où elle fait la connaissance de Arnaud Desplechin- dont elle co-adapte La Sentinelle (1992)- et de Pierre Trividic avec qui elle ne cessera plus d'écrire. Son premier long métrage, Petits arrangements avec les morts a obtenu la Caméra d'Or au Festival de Cannes en 1994. Elle écrit ensuite et réalise L'Age des possibles, un scénario original pour des élèves comédiens de l'Ecole du Théâtre national de Strasbourg. D'abord diffusé sur Arte, le film sort en salle après avoir été récompensé par le Grand Prix du jury du Festival de Belfort et le Prix Fipresci, ex-aequo à la Mostra de Venise. Pascale Ferran a récemment dirigé la version française d' « Eyes Wide Shut » de Stanley Kubrick, et a tourné un documentaire « Quatre jours à Ocoee » sur les séances d'enregistrement d'un disque de jazz qui réunit Sam Rivers (au saxophone) et Tony Hymas (au piano). En 2001, elle réalise Une pure coïncidence avant de tourner en 2006 Lady Chatterley.

Φιλμογραφία/ Filmographie
1994 Les petits arrangements ave les morts
1995 L'âge des possibles
2006 Lady Chatterley


PALAIS ROYAL ! / ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΠΑΛΑΤΙ !
Γαλλία, Αγγλία / France, Grande Bretagne 2005
Σκηνοθεσία / Réalisation : Valérie Lemercier. Σενάριο / Scénario : Brigitte Buc, Valérie Lemercier
Φωτογραφία / Photographie : James Welland. Mοντάζ / Montage : Luc Barnier. Ήχος / Son : Jean Minondo, Daniel Sobrino. Mουσική / Musique : Bertrand Burgalat
Hθοποιοί / Avec : Valérie Lemercier, Lambert Wilson, Catherine Deneuve, Denis Podalydès, Mathilde Seigner, Étienne Chicot, Gilbert Melki, Michel Aumont, Michel Vuillermoz, Gisèle Casadesus, Maurane, Véronique Barrault. Παραγωγός / Producteur : Edouard Weil. Παραγωγή / Production : Les Films du Dauphin, Rectangle Productions. Διανομή στην Eλλάδα / Distribution pour la Grèce : Odéon Έγχρωμο / Couleur, 35 mm, 100'
Υποψηφιότητες στα Βραβεία César 2006/ Nominations aux César 2006 :
Α’ γυναικείος ρόλος / Meilleure actrice : Valérie Lemercier
Β’ γυναικείος ρόλος / Meilleure actrice dans un second rôle : Catherine Deneuve

Μία απλή, καθημερινή γυναίκα, η οποία παραδίδει μαθήματα ορθοφωνίας, είναι παντρεμένη με τον μικρό γιο του βασιλιά. Όταν ο ηγεμόνας πεθαίνει, στέφεται βασίλισσα, χωρίς να το επιθυμεί… Και δεν είναι καθόλου διασκεδαστική η καθημερινή ζωή στο παλάτι … Ή, μήπως τελικά, είναι ;

Une orthophoniste toute simple, mais mariée au fils cadet du roi, devient reine malgré elle à la mort du monarque... Et ça ne rigole pas tous les jours sous les couronnes... Ou alors si.

Valérie Lemercier
Σκηνοθέτης, ηθοποιός, σεναριογράφος.
Γεννήθηκε το 1964 στην Dieppe της Γαλλίας. Συνειδητοποιεί πολύ νωρίς το ταλέντο της στη κωμωδία και παρακολουθεί μαθήματα θεάτρου στο Conservatoire της Rouen. Σε ηλικία 18 χρονών μετακομίζει στο Παρίσι και τρέχει σε castings. Το 1993, γίνεται πασίγνωστη χάρη στην ταινία Les Visiteurs του Jean-Marie Poiré. Στη συνέχεια περνάει πίσω από την κάμερα και σκηνοθετεί την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της το 1997, το Quadrille, με τον André Dussollier και το 1999 Le Derrière, μία κωμωδία με τους Claude Rich et Marthe Keller. Το Palais Royal! είναι η τρίτη σκηνοθετική της δουλειά.

Réalisatrice, scénariste, actrice
Née en 1964 à Dieppe, elle prend très tôt conscience de son potentiel comique et s'inscrit au Conservatoire de Rouen pour prendre des cours d'art dramatique. A sa majorité, elle s'installe à Paris et court les castings. En 1993, sa notoriété explose grâce à son rôle dans «Les visiteurs» de Jean-Marie Poiré. Puis elle passe derrière la caméra et réalise « Quadrille», avec André Dussollier en 1997
et en 1999 «Le Derrière» une comédie où elle dirige Claude Rich et Marthe Keller. «Palais Royal !» est son troisième film.

Φιλμογραφία/ Filmographie
1997 Quadrille
1999 Le Derrière
2005 Palais royal!

Les Poupées russes / Οι Ρώσικες Κούκλες
Γαλλία / France, 2004
Σκηνοθεσία / Réalisation : Cédric Klapisch. Σενάριο / Scénario : Cédric Klapisch. Φωτογραφία / Photographie Dominique Colin. Mοντάζ / Montage : Francine Sandberg. Ήχος / Son : Cyril Moisson. Mουσική / Musique : Loïc Dury, Laurent Levesque. Hθοποιοί / Avec : Romain Duris, Audrey Tautou, Cécile de France, Kelly Reilly, Kevin Bishop, Evguenya Obraztsova. Παραγωγός / Producteur : Bruno Lévy. Παραγωγή / Production : Ce Qui Me Meut. Διανομή στην Eλλάδα / Distribution pour la Grèce : Prooptiki. Έγχρωμο / Couleur, 35 mm, 125’

Υποψηφιότητες στα Βραβεία César 2006/ Nominations aux César 2006 :
B’ γυναικείος ρόλος / Meilleure actrice dans un second rôle : Cécile de France, Kelly Reilly
Καλύτερο μοντάζ / Meilleur montage

Τέσσερα χρόνια μετά το L'Auberge espagnole, ο Ξαβιέ είναι 30 χρονών. Έχει εκπληρώσει το παιδικό του όνειρο. Έγινε συγγραφέας, παρ’ όλο που είναι λίγο χαμένος. Έχει κάποια προβληματάκια με την τραπεζικό του, κάποια δυσκολία να δεσμευτεί με μια γυναίκα, και οι ερωτικές του περιπέτειες εναλλάσσονται άσκοπα. Αναγκάζεται να ταξιδέψει για δουλειές στο Λονδίνο και στην Αγία Πετρούπολη. Μήπως έτσι συμφιλιώσει την δουλειά, τον έρωτα και το γράψιμο ;

Quatre ans après «L'Auberge espagnole», Xavier a 30 ans. Il a réalisé son rêve d'enfance, il est devenu écrivain, mais il semble quand même un peu perdu. Il a quelques problèmes avec sa banquière. Il a également des réticences à se fixer avec une fille et enchaîne les aventures amoureuses avec inconséquence. Xavier est contraint de continuer son travail à Londres, puis à Saint-Pétersbourg. Ces nouveaux voyages lui permettront peut-être de réconcilier le travail, l'amour et l'écriture.

Cédric Klapisch
Σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός, ηθοποιός.
Γεννημένος στις 4 Σεπτεμβρίου 1961, στο Neuilly-sur-Seine (Γαλλία). Μετά την ολοκλήρωση σπουδών κινηματογράφου στο Παρίσι έκανε μεταπτυχιακό (ΜFΑ) στο NYU, στις ΗΠΑ. Έκανε ταινίες μικρού μήκους και το 1990, γυρίζει την ταινία Ce qui me meut που απέσπασε πολλά βραβεία σε Φεστιβάλ. Το 1992 καταπιάνεται με το Riens du tout, η οποία γελοιοποιεί την εταιρική επικοινωνία. Συνεχίζει με την ταινία Le Péril jeune, με θέμα το φοιτητικό κύκλωμα του 70, όπου εμφανίζεται ο Romain Duris, που θα γίνει ο ηθοποιός φετίχ του και θα δουλέψουν μαζί στην ταινία Chacun cherche son chat. Κατόπιν παράκλησης της Agnès Jaoui και του Jean-Pierre Bacri, το 1996, κάνει την προσαρμογή ενός θεατρικού τους έργου Un air de famille, που κερδίζει το César του Καλύτερου Σεναρίου. Το 2002 επιστρέφει στην κοινωνική κωμωδία, με το L'Auberge espagnole και στη συνέχεια, γυρίζει το Ni pour ni contre (bien au contraire), μια γκανγκστερική ταινία που ξεφεύγει από τα προηγούμενα έργα του. Με την ταινία του Les Poupées russes, ο Cédric Klapisch ξαναβρίσκει τους ήρωές του για την συνέχεια του L'Auberge Espagnole.

Réalisateur, scénariste, producteur, acteur
Cédric Klapisch est né à Neuilly-sur-Seine en 1961. Après une maîtrise de cinéma à Paris III et un Μaster of Fine Arts à l'Université de New York, il réalise d’abord des courts métrages et en 1990 il tourne «Ce qui me meut» qui recevra plusieurs prix dans des festivals. En 1992 il passe au long métrage avec «Riens du tout», film qui tourne en dérision la communication d'entreprises. Il réalise ensuite «Le Péril jeune», sur le milieu étudiant dans les années 70 où apparaît Romain Duris, qui deviendra l'acteur fétiche du cinéaste et avec qui il retravaillera dans «Chacun cherche son chat». A la demande d'Agnès Jaoui et Jean-Pierre Bacri, il adapte en 1996 leur pièce de théâtre «Un air de famille», qui obtient le César du meilleur scénario. En 2002, il renoue avec la comédie sociale en tournant «L'Auberge espagnole» puis enchaîne ensuite avec le tournage de «Ni pour ni contre (bien au contraire)», un film de gangsters qui tranche radicalement avec ses oeuvres précédentes. Avec «Les Poupées russes», Cédric Klapisch retrouve ses personnages pour la suite de «L'Auberge Espagnole».

Φιλμογραφία/ Filmographie
2004 Les Poupées russes
2002 Ni pour, ni contre (bien au contraire)
2002 L’Auberge espagnole
1999 Peut-être
1998 Le Ramoneur des Lilas (court métrage/μικρού μήκους)
1996 Un air de famille
1995 Chacun cherche son chat/Όταν λείπει ο γάτος
1995 La Chambre (court métrage/μικρού μήκους)
1994 Le Péril jeune
1994 Le Poisson rouge (court métrage/μικρού μήκους)
1992 Riens du tout
1990 Maasaitis (documentaire/ντοκιμαντέρ)
1989 Ce qui me meut (court métrage / μικρού μήκους)
1986 In Transit (court métrage / μικρού μήκους)
1984 Glamour toujours / Un, deux, trois mambo / Jack le Menteur (courts métrages / μικρού μήκους).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Πως κρίνετε το μέχρις στιγμής έργο του Ιδρύματος.